• damtehran

انواع نژاد گوسفند

انواع نژاد گوسفند ،گروهی از گوسفندان را که دارای صفات و ویژگی های مشترک هستند  در یک دسته قرار می دهند که نژاد گفته می شود . که از طریق زاد و ولد این صفات را به نسل بعد منتقل می کنند ، در میان دام ها گوسفند بیشترین تنوع نژادی را دارا می باشد که این تنوع نژادی از لحاظ میزان و نوع پشم ،

وجود ویا عدم وجود دنبه ، منطقه زندگی و ... تفکیک می شوند . همچنین می توان گفت تفاوت صفات و ویژگی های اکتسابی و ارثی بر این نژاد ها تاثیر گذار است .

انواع نژاد گوسفند

هر یک از گوسفندان از لحاظ خصوصیت ظاهری و حتی برخی اندام ها و همچنین خصوصیت رفتاری و تولیدی تفاوت دارند.
دسته ای از گوسفندان که دارای خصوصیات تقریبا مشابه هستند در یک دسته قرار می گیرند که هر کدام از این دسته ها را نژاد می نامند.
به هنگام تهیه گوسفند زنده باید نوع نژاد آن را بدانید زیرا از لحاظ کیفیت گوشتی که در اختیار قرار می دهد متفاوت هستند. گوسفند شال یکی از بهترین نژاد در میان گوسفندان ایرانی ست به دلیل چربی کمتر و کیفیت گوشت ،اگر قصد نگه داری و پرورش گوسفند نژاد گوشتی را دارید این گوسفند را خریداری کنید.

خصوصیات گوسفند شال


♦ این نژاد داای لکه های سفید روی پیشانی هستند که گاهاً تا پشت سر ادامه می یابد.
♦ هر دو نوع قوچ و میش دارای گوش های بزرگ و آویزان هستند.
♦ محدب بودن بینی و وجود منگوله هایی در زیر گلو و گوش
♦ چشمان برجسته و درشت و پوزه ای کلفت
♦ پیشانی صاف و کوتاه ، هم قوچ و هم میش آن فاقد شاخ می باشد.
♦ وجود دنبه بزرگ که تا قسمت مفصل خرگوشی قرار گرفته و ادامه دارد .
♦ بی مو بودن قسمت سر و پا و شکم

رنگ


در ابتدای تولد به رنگ سیاه و به تدریج به قهوه ای و طوسی مبدل می شوند.

شرایط محیط زندگی و زیست بوم گوسفندان شال

 

در شرایط آب و هوایی گرم زندگی می کنند، پرورش این نژاد در محیط های سرد و کوهستانی بازدهی مناسبی ندارد. زیست بوم اصلی این نژاد در منطقه بویین زهرا است به علاوه میتوان در مناطق دیگری مانند قزوین، کرمان، سمنان و یا گلستان هم پرورش داد.
خصوصیات گوشت
گوسفندان نژاد شال، گوشت مرغوب و شیر با کیفیتی دارند از این رو این نژاد گوسفندان را در دسته گوشتی و شیری دسته بندی می کنند.

 

وزن نژاد شال


وزن این نژاد در مقایسه با نژاد های شیری و پوستی بیشتر است در هنگام بلوغ تقریبا 65کیلو گرم وزن دارند و وزن بره ها حدود 5 کیلو گرم در هنگام تولد است.

 گوسفند نژاد مهربان


گوسفند نژاد مهربان درصد دو قلوزایی بالایی نسبت به نژادهای دیگر گوسفند ایرانی دارد، به طوری که به 13%می رسد و وزن سنگینی در مقایسه با دیگر نژادها در کل کشور دارد. این نوع نژاد بومی استان همدان است اما در آذربایجان و کردستان هم یافت می شود و در اصل زادگاه اصلی آن روستای مهربان در شمال غربی استان همدان است. به طوری که 40%گوسفندان استان همدان از نژاد مهربان است. گوسفند مهربان هم با توجه به گوشت خوب و رشد خوب آن هنگام پرواربندی گوسفند جز دسته گوشتی و تولید شیری طبقه بندی می شود.

خصوصیات ظاهری گوسفند مهربان


قوچ مهربان اغلب دارای شاخ است اما میش مهربان بدون شاخ است.
این گوسفند دارای سر و صورت خالی از پشم است و زیر شکم گوسفند پشمی وجود ندارد .
شکل دنبه یکی از وجه تمایز خاص این نژاد است که گرد و دارای دنبالچه دوکی شکل است که از نیم رخ به صورت Sدیده می شود که رنگ دنبه وسینه تیره تر از سایر نقاط بدن است .
رنگ آن قهوه ای رو به تیره و روشن و سیاه است .


خصوصیات تولیدی گوسفند مهربان


نژاد گوسفندان چند قلوزا مهم ترین منبع تولید پروتئن است که با پروار بندی و شیر و گوشت تولیدی سود کلانی به دست می آید در کناربهداشت و مراقبت دام ، مدیریت تولید مثل گوسفند باعث افزایش زایش بره و تولد چند قلوزایی گوسفندان می شود که به عوامل زیادی از جمله سن،کیفیت تخمک ،اسپرم قوچ و....بستگی دارد.
میانگین اضافه وزن روزانه از تولد تا 6 ماهگی: 170 گرم
به گوسفندان ماده نژاد افشاری واژه قزل اطلاق می گردد. و میش قزل افشاری و قوچ قزل افشاری نیز به همین دلیل بر روی این گوسفندان گذاشته میشود.

 تفاوت ظاهری گوسفندان نژاد افشار و قزل افشار


رنگ

قزل افشاری: قهوه ای روشن تا تیره و هرچه سیر تر باشد اصیل تر است.
افشاری: رنگ بدن این گوسفندان به طور کلی قهوه ای مایل به قرمزکه به ندرت به رنگ سفید دیده می شوند به این صورت که در بدو تولد قهوه ای تیره است که با رشد بره رنگ بدنشان روشن تر می شود.
قزل افشاری : دنبه در قزل گرد و دارای دنبالچه گرد
افشاری: دنبه در گوسفند افشاری دو لپی بوده و به صورت سفره‌ای و پهن می‌باشد.
قزل از نژاد گوشتی شیری
افشاری از نژاد گوشتی
هردو گروه دارای جثه ای بزرگ

رگ گیری


بنا به دلایلی از قبیل محدودیت مراتع و علوفه های موجود منطقه ،بنیه مالی گوسفندداران،بالا بودن ضریب تبدیل و پایین بودن کیفیت لاشه عملیات آمیخته گری گوسفندان در دستور کار قرار گرفته است.
چندی پیش به صورت آزمایشی گله ی قزل به تعداد 400 راس میش با اسپرم نژاد خارجی تلقیح شدند و نهایتا 30%آن ها بارور شدند.
جهت شروع این کار در سال جاری به طور آزمایشی در دو تا گله ( ایستگاه پرورش گوسفند قزل و ماکویی) تعداد 400 راس میش با اسپرم نژاد خارجی ( رومانف و سنگین پاکستانی ) که از گوسفندان بدون دنبه و بزرگ جثه و بره دهی بالا (200 درصد) می باشد تلقیح گردیدند و نهایتاً 30 درصد بارور و زایمان نموده اند. در صورتیکه اعتبارات و شرایط اجازه دهد و دامداران دارای شرایط صنعتی مطلوب آمادگی لازم را داشته باشند در سالهای آتی گله هایی با درصد خونی 25 درصد رومانف با خصوصیات دو قلوزایی بالا (بیش از 200 درصد بره دهی) و 25 درصد نژادسنگین پاکستانی با کمیت و کیفیت لاشه خوب به نسبت گوسفندان بومی و 50 درصد از خون گوسفندان بومی به دلیل مقاومت شرایط محیطی تشکیل و در شرایط صنعتی پرورش داده می شوند تا علاوه بر کمک به تامین گوشت قرمز و کاستن از بار مراتع ، توجیه دار شدن پرورش گوسفند در شرایط صنعتی محقق گردد.

 

گوسفند نژاد سنجابی 


نژاد گوسفند سنجابی
یکی از ناشناخته ترین نژادها در بین گوسفندان ایرانی گوسفند نژاد سنجابی می باشد.گوسفندان با توجه به خصوصیات و ویژگی های خاصی که دارند در دسته بندی های مختلف قرار می گیرند گوسفندان علاوه بر دسته بندی بر اساس نژاد به دسته های گوشتی-پشمی و ... تقسیم می شوند.که در این میان گوسفند نژاد سنجابی در دو دسته گوشتی و پشمی قرار می گیرد گوسفند سنجابی را میتوان هم تراز گوسفندانی از نژاد سنگسری و گوسفند افشاری دانست.وجود خصیصه وزن گیری بالا و پشم مرغوب سبب شده این نژاد مورد توجه کشورهای عربی قرار بگیرد این گوسفند بسیار شبیه به نژاد گوسفند مغانی می باشد که ویژگی های مشترک و مشابهی نیز با یکدیگر دارند .

خصوصیات ظاهری گوسفندان سنجابی


گوسفندان سنجابی دارای بدن و جثه بزرگ و پرگوشت می باشند ، به همین دلیل این نوع از گوسفندان در دسته گوسفندان گوشتی قرار می دهند.
گوسفندان نژاد سنجابی دارای دست و پا های کشیده می باشند.
معمولآ در این نژاد گوسفندان نه در میش ها و نه در قوچ ها شاخ به چشم نمی خورد.
دارای پشم با تراکم بالاعمدتا دارای پشمی به رنگ سفید و نخودی هستند البته در برخی موارد لکه های قهوه ای رنگی در قسمت گوش گردن و دست و پای گوسفند به چشم میخورد در برخی دیگر از گوسفندان این نژاد کله های قهوه ای دیده می شود.
دنبه های دایره ای شکل و بزگ
پشم این نوع گوسفندان اغلب به رنگ سفیدو قدرت رنگ پذیری خوبی دارد و از الیاف مرغوب می باشدکه از آن در تولید البسه و فرش دست بافت استفاده می کنند و بلند و ضخیم و دارای کیفیت خوبی است.
از دیگر ویژگی های آن این است که در سال دو بره می زاید.

تیپ ها

به سه تیپ اصلی تبدیل می شود:
تیپ زردی: در این تیپ گوسفند از محل خط وصل کننده دو چشم به پایین یکدست قهوه ای است.
تیپ کژل: در این تیپ از گوسفند سنجابی نوار سفیدی از محل پیشانی تا روی بینی و پوزه گوسفند کشیده شده که در برخی موارد این نوار سفید تا زیر پوزه ادامه یافته است.
تیپ کلول: این تیپ گوسفند سنجابی مانند تیپ کژل نوار سفید دارد ولی به صورت کامل تا روی بینی و پوزه ادامه ندارد.


میش سنجابی


یکی از برترین میش ها ،میش نژاد سنجابی است که با داشتن خصوصیات برتر توانایی این را دارد که بره های عالی و قدرتمند پرورش دهد. میش های سنجابی علاوه بر قدرت بالا در تولید مثل برای ذبح و استفاده از گوشت نیز بسیار مورد توجه هستند، بطوریکه برای خرید میش سنجابی به منظور استفاده از گوشت نیز تقاضای زیادی وجود دارد .


قوچ سنجابی


قوچ نژاد سنجابی به دلیل داشتن خصوصیات برتری که دارد برای استفاده در تولید مثل و جفت گیری گوسفندان بسیار پر تقاضا می باشد بطوریکه بسیاری از دامداران بدنبال خرید قوچ سنجابی هستند تا بتوانند بواسطه استفاده از قوچ سنجابی ، بره های مناسبی تولید نمایند . قوچ سنجابی برای استفاده به منظور بهره وری از گوشت نیز بسیار مناسب می باشد.

بره سنجابی


بره نژاد سنجابی همواره یکی از سالم ترین بره ها برای پرورش و نگهداری می باشد بطوریکه بسیاری از دامداران در صورت خرید بره ، بره سنجابی را بیشتر مد نظر دارند . با توجه به اینکه این نژاد نیز در سال های اخیر مورد توجه کشور های دیگر نیز قرار گرفته در صورت خرید و پرورش میتواند بازدهی بیشتری داشته باشد .

زیست بوم گوسفندان سنجابی


گوسفندان سنجابی عمومآ در مناطق کوهستانی مورد پرورش قرار می گیرند. منطقه زندگی گوسفندان سنجابی شاه کوه و رودخانه قره سو و روستا های اطراف مناطق قصبه و روانسر می باشد و مناطق شرقی که این گوسفندان را پرورش می دهند شامل کوه های زنگیلان و نیز کماجار و ویس و خورین است. از دیگر مناطقی که پرورش این گوسفندان در آن ها رواج دارند می توان به کوه های ولد بیگی، کوه بنی گز، روستا های و نه رنگینه گوران، کرمانشاه، روستا های اطراف کرمانشاه، قصر شیرین و نیز کوهستان های برزه و چنار اشاره کرد. نژاد گوسفند سنجابی به استان های اردبیل ،آذربایجان شرقی و آذربایجان غربی نیز منتقل شده است.بعد از گوسفند بلوچی بیشترین جمعیت گوسفندان ایران را گوسفند سنجابی تشکیل می دهد.

وزن گوسفند سنجابی


وزن گوسفند سنجابی بنا به اینکه در دسته بندی گوسفند های گوشتی قرار دارد طبعا مقدار بالایی می باشد،میانگین وزن گوسفند سنجابی برای گوسفندان بالغ 65الی 70کیلوگرم و برای گوسفند ماده سنجابی بین 50 تا 55 کیلو گرم در نظر داشت،میانگین وزنی بره سنجابی در هنگام تولد برای ماده 4 کیلو گرم و برای نر حدود 5/4 کیلوگرم می باشد.

خرید گوسفند زنده:


گوسفند سنجابی به دلیل وزن گیری عالی برای پرورش و نگه داری بسیار مورد توجه دامداران است .از طرفی وزن گیری بالا و همچنین داشتن گوشت با کیفیت ودارای چربی کم سبب شده تا تقاضا بر ای خرید گوسفند سنجابی افزایش یابد.


اهمیت اقتصادی


کشورهای کویت و قطراز خریداران گوسفند سنجابی هستند، 50% گوسفندان استان کرمانشاه را کوسفند سنجابی تشکیل می دهد و همچنین 35%از صادرات دام سبک به خارج از کشور مربوط به گوسفندان سنجابی استان کرمانشاه است.

 

آموزش دامپروری

ارتباط با ما

مشاوره خرید دام

تماس در واتساپ
Close and go back to page
  • تهران
  • 09192662778
  • این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید